Home@XMAS

Op zaterdag 25 (Zandvoorde) en zondag 26 oktober (Geluveld) vond in beide parochiekerken telkens om 17.00 u. en 20.00 u. de voorstelling plaats van Home@Xmas. Voor de gelegenheid werd het koor ingenomen door een immens podium. Het geheel, zowel het vertelde verhaal als de pakkende melodieën en de uitvoering ervan brachten de tragische gebeurtenissen eind oktober 1914 in beide dorpen opnieuw tot leven. Als toeschouwer waande je, je er middenin, echt kippevel-momenten.

1914 - Leontien is een jong meisje dat in Geluveld woont. In de Westhoek wordt een conflict uitgevochten, dat elke verbeelding tart. Dit betekent niet alleen het einde van de oude wereld, maar het verandert ook de levens voorgoed van wie de oorlog overleeft. Leontien ziet haar dorp in enkele maanden veranderen in een slagveld. In de laatste dagen van oktober 1914 wordt het dorp volledig verwoest. Home@Xmas vertelt het verhaal vanuit het standpunt van verschillende personages: Leontien zelf, haar familie en vrienden, het pasterke van Zandvoorde, de jonge, dromerige Britse soldaat Edward ... Het begint met een steeds toenemende dreiging die steeds concretere vormen aanneemt. Treffend verwoord door Leontien “Ik ben Leontien en ik kan de oorlog ruiken ... ” Zo worden de gebeurtenissen bijna fysiek waarneembaar. Het verhaal wordt gaandeweg opengetrokken. Wat eerst begon als een confrontatie met de Duitsers, 'de smeerlappen' groeit naar het voortschrijdende inzicht hoe zinloos deze gebeurtenis wel is en ook voor de tegenstander een even grote verschrikking is. In die donkere weken en maanden blijft Kerstmis voor iedereen een droom en het symbool van het verlangen om thuis te komen. Iedereen hoopt terug te kunnen leven in een wereld waar vrede heerst.

Om dit verhaal te vertellen werd een volledig nieuwe muzikale creatie gecomponeerd. De hoofdpersonages worden vertolkt door een klein ensemble van strijkers en piano. De verschillende andere ensembles, harmonie en fanfares, illustreren en ondersteunen de personages verder muzikaal. Het koor levert commentaar zoals het dat deed in de antieke tragedies.

Het geheel werd gebracht door Michael Vancraeynest (componist, regisseur en dirigent). Als componist is Michaël vooral actief in de koorwereld. Daarnaast onderscheidt hij zich ook in filmmuziek. Zo behaalde hij in 2003 de prijs voor 'de beste jonge componist' op de 'World Sound Awards' tijdens het filmfestival van Gent. Dirk Ooms die voor de tekstcreatie zorgde, schrijft naast poëzie ook voor theater en is als muzikant nog veelzijdig actief op piano, viool en in zang. Dat is ook het minste wat je van verteller Greet Samyn kunt zeggen, zowel 'meester in de dramatische kunst, optie woordkunst' als laureaat klarinet beide aan het befaamde Lemmensinstituut. Het jeugdensemble samengesteld uit de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Beselare, de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia Passendale, de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia Zonnebeke, RBLS Passchendaele 1917 Pipes & Drums en een nieuw samengesteld professioneel ensemble van strijkers, basklarinet synthpad en koor, zorgden voor een uitmuntende muzikale uitvoering.

We mogen hopen dat deze creatie nu niet voorgoed in een ladenkast verdwijnt en dat ze – wie weet – in de loop van deze vier herdenkingsjaren op een andere plaats opnieuw mag uitgevoerd worden, of dat ze ten minste op een of andere geluidsdrager nog te horen is. In ieder geval een opvoering die beklijft!

't Zunnetje

Warmte zonder grenzen

Op maandag 20 oktober om 19.30 u. werd de nieuwe Zonnebeekse Welzijnsschakel 't Zunnetje over de doopvont gehouden in de zaal Werner Lagae in OC 't Zonnerad. Heel wat mensen die én beroepsmatig én vanuit het hart begaan zijn met mensen en gezinnen in (kans)armoede (hulpverleners, politici, mensen uit de onderwijswereld en het verenigingsleven) waren op de uitnodiging ingegaan. We kunnen veel van elkaar leren om mensen in armoede op het spoor te komen en vooruit te helpen. Wellicht kreeg ook jij enkele weken geleden de folder van 't Zunnetje in de bus...

Welzijnsschakel 't Zunnetje, is een gezamelijk initiatief van de vijf Zonnebeekse parochies. En ze kunnen daarbij grif rekenen op de steun van het gemeentebestuur en het OCMW. 't Zunnetje-voorzitter Marie-Jeanne Ameele gaf meteen toe dat we samen het armoedeprobleem niet uit de wereld zullen helpen. Maar we kunnen elk vanuit de eigen mogelijkheden en invalshoeken wel een betekenisvolle bijdrage leveren om mensen in armoede in hun eigenwaarde, veerkracht en weerbaarheid te versterken. 

Zo kunnen zij hun leven opnieuw beter in eigen handen nemen en hun isolement doorbreken.

Armoede is meer dan een tekort aan centen

OCMW-voorzitter Maria Vander Meiren gaf aan dat armoede in een plattelandsgemeente minder zichtbaar is dan in een stedelijke omgeving. De cijfers spreken echter een andere taal. In Zonnebeke wordt 4,3 % van de kinderen geboren in een kansarm gezin. Per duizend inwoners zijn er 1,5 personen gerechtigd op een leefloon. Onder het Vlaamse of landelijk gemiddelde, schijnt dat nog mee te vallen maar iedere mens in nood is er een teveel. Bovendien ligt het gemiddelde inkomen van de inwoners van Zonnebeke lager dan vergelijkbare landelijke gemeenten. Zo zijn er hier ook beduidend meer inwoners die van een inkomensgarantie voor ouderen genieten of van het omnio-statuut dat gezinnen met een laag inkomen tegemoet komt in de terugbetaling van geneeskundige zorgen. Een teken aan de wand!

Armoede is meer dan een kwestie van geld alleen. Armoede sluit uit. Mensen in armoede worden gemeden, scheef bekeken en horen er niet echt bij. In de Westhoek is er ook vervoersarmoede. Er zijn van langs om minder voorzieningen (buurtwinkels, huisdokters ...). Mindergegoede of -mobiele mensen 'geraken niet' altijd waar ze moeten zijn. De woningkwaliteit van de meeste huurwoningen laat vaak te wensen over en daarnaast zijn er veel te weinig sociale woningen. Nogal wat mensen zijn ook 'sociaal onderbeschermd' en gebruiken niet de dienstverlening waar zij eigenlijk recht op hebben. Een bijkomend nadeel is dat de OCMW's van de Westhoek redelijk klein en beperkt in middelen zijn. In een samenleving die verhardt, worden mensen in moeilijkheden vaak nog beschuldigend met de vinger gewezen. 'Ze hebben het deels zelf gezocht', klinkt het dan. Met het 'Zorgnetwerk Zoë', bekend van het Dorpsrestaurant in Geluveld, biedt het OCMW o.a. ontmoetingskansen en komt het tegemoet aan mobiliteitsproblemen. Het doelpubliek van Zoë zijn echter 65-plussers en niet zozeer mensen-in-armoede als geheel. In die zin completeert de werking van Welzijnsschakel 't Zunnetje de al bestaande werking van het OCMW en zijn zij een welkome partner, die we graag steunen en zien als een vorm van 'burgerparticipatie' op weg naar een solidaire samenleving.

Vijf speerpunten

Fino Tratsaert, vrijgestelde van de Welzijnsschakels vzw, licht toe hoe die vereniging met nu al meer dan 150 groepen in Vlaanderen, werkt in het zog van de actie Welzijnszorg. We kennen ze allemaal van de jaarlijkse campagne in de advent. Niet toevallig ging die vorig jaar over verdoken armoede op het platteland, de plaats waar wij wonen. Armoede is niet seizoensgebonden maar roept het ganse jaar op tot actie. Aan de hand van een vijfpuntige ster verduidelijkt zij de heel eigen methode van een welzijnsschakel in de strijd tegen armoede. Zoals aangegeven is armoede meer dan een financieel probleem. 

Welzijnsschakels focussen speciaal op de uitsluiting die het met zich meebrengt. Dat doen ze in de eerste plaats via 'ontmoeting', leuke en/of vormende activiteiten voor groot en klein, die mensen samenbrengen. Mensen-niet-in-armoede willen mensen-in-armoede en vice-versa leren kennen, begrijpen, voeling houden om de kloof tussen hen te dichten. Vrijwilligers hebben vaak ook meer tijd dan professionele hulpverleners om te luisteren en mensen op verhaal te laten komen. Maar die ontmoetingen zijn geen eenrichtingsverkeer, integendeel. Doorheen die ontmoeting ontvouwen zich mogelijkheden om 'samen kansen op te nemen' door (zelf)kennis en vaardigheden op te doen of te ontspannen. Dat leidt dan weer tot 'leren samenwerken', samen noden en behoeften gaan lenigen. Doorheen die samenwerking komen veel verhalen los over allerlei toestanden, geven ze signalen, delen ze wat mis gaat, mogen ze ondervinden dat ze er niet alleen mee zitten. 'Samen spreken over armoede' is bevrijdend. Van daaruit groeit ook de motiviatie om 'samen op te komen tegen armoede', actie te ondernemen. Dat schept moed en een groter draagvlak om verder te gaan.

Hoe kunnen wij helpen?

Tenslotte geeft Philippe Rasalle, namens alle vrijwilligers van 't Zunnetje een stand van zaken. De werkgroep kan vanuit elke deelgemeente tevens parochies rekenen op een groeiende schare medewerkers en dat belooft voor de toekomst. Het logo van 't Zunnetje, een zon omgeven door hartvormige stralen maakt duidelijk dat de welzijnschakel in Groot-Zonnebeke iedereen een plaats onder de zon gunt en een warmt hart toedraagt. Iedere wakkere burger kan privé, vanuit het verenigingsleven of z'n beroep mensen tot bij 't Zunnetje brengen, uiteraard met hun uitdrukkelijke instemming. De vrijwilligers kunnen dan een eerste contact leggen. Ook via een kledijdienst willen wij een aanspreekpunt zijn voor mensen in moeilijkheden. Er is ook een aanbod van speelgoed. Het aanbod hangt natuurlijk ook af van de giften. Iedereen kan bruikbare kledij, schoenen, dekens, lakens en speelgoed in goede staat voor dit doel aanleveren. Van de gemeente kregen we de beschikking van een lokaal in OC 't Zonnerad om te stockeren en om activiteiten te ontwikkelen. Omdat alles nog in een opstartfase zit zullen we later via de regionale pers, het info-blad van de gemeente, Kerk&leven en via onze website www.kerkinzonnebeke of digitale nieuwsbrief communiceren over openingsuren en activiteiten. Maar we kunnen nu al zeggen dat er in de adventsperiode in de vijf kerken van de federatie 'Kerstrozen tegen armoede' zullen worden verkocht. En dat met de opbrengst van een Kerstevocatie, gebracht door plaatselijke talenten, in de kerk van Zandvoorde op zondag 21 december om 15.00 u. fondsen worden verzameld om de werking financieel te ondersteunen. Meer daarover later.

Welzijnsschakel 't Zunnetje is bereikbaar via

tzunnetje@gmail.com

of via een contactpersoon

Beselare: Marie-Jeanne 0473 18 66 98

Geluveld – Zandvoorde: Christine 0485 97 47 11

Passendale: Agnes 051 77 01 18
Zonnebeke: Agnes 0487 48 97 47

De vreugde van het Evangelie

39ste WWW-Dag

Paus Franciscus schreef een heel inspirerend document 'De vreugde van het Evangelie'. Inge Cordemans stelde het ons voor op de jaarlijkse WWW-dag en formuleerde hierbij enkele uitdagingen voor de catechese en onze kerkgemeenschappen. Zo'n dag begint steevast met een stevige zangstonde. Gerrit Jalet, actief in de Ark-gemeenschap Moerkerke-Brugge, deed meteen het publiek rechtveren voor een halfuurtje complexloze vreugde. Ongedwongen animeren is net als verkondigen een hele kunst.

In het voorjaar deden enkele Vlaamse jongeren iets heel onwaarschijnlijks. Zij hadden een exclusief interview met paus Franciscus. Na het gesprek waren ze aangedaan over de manier waarop hij sprak en hen benaderde, open, authentiek en met een glimlach. Daarmee illustreert de paus al doende dat 'inhoud' en 'vorm' hand in hand gaan. Het Evangelie blijft vaak dode letter wanneer het liefdeloos in een keurslijf van regels en verplichtingen wordt aangereikt. Mensen voelen gauw hoe het zit, geven krediet bij een warm onthaal anders haken ze meteen mentaal af. Onder gelovige, gelijkgezinde mensen lopen geloofsgesprekken nog wel los maar hoe getuig je onder modale mensen van je geloof. De paus roept in dit verband op tot authenticiteit, jezelf te blijven, de gelijke van de andere te blijven en zonder bekeringsijver, allesbehalve belerend, eenvoudig te spreken over wat het geloof met je doet. We zijn dat niet gewoon. Vaak zitten we tegenover onszelf al om woorden verlegen en missen we de kracht of de moed om het uit te dragen. Toch mag het mettertijd een geruststelling zijn dat het ongedwongen kan gebeuren en dat het op die wijze het best overkomt.

De vreugde van de ontmoeting met Jezus

De naam Jezus betekent 'God redt'. Hij bevrijdt ons van zonde, droefheid, innerlijke leegte en eenzaamheid en brengt opluchting en vreugde. Dat zijn hoogdravende woorden maar iedereen die vanuit z'n geloof leeft kan dit persoonlijke getuigen. Veel mensen trekken zich immers op aan hun geloof, niet aan theologische beschouwingen maar aan een Jezus Christus die ze uiteindelijk als liefdevol, reddend nabij ervaren. Het is boeiend te horen vertellen hoe dat concreet in z'n werk ging en in welke situaties dat gebeurde. Natuurlijk wordt die vreugde niet in alle omstandigheden van het leven op dezelfde manier beleefd, zeker niet in moeilijke en pijnlijke momenten. Maar ze licht op uit de stellige zekerheid dat we oneindig bemind worden, dwars door alles heen. Paus Franciscus nodigt ons daarom uit onophoudelijk naar Jezus op zoek te gaan. Een goed begin kan zijn hem elke dag tenminste om drie dingen te bedanken. Zaken waar je anders achteloos aan voorbijgaat. Dan pas ontdek je hoe gezegend je bent.

Naar buiten met de Kerk

“Laten we naar buiten treden om aan allen het leven van Jezus Christus aan te bieden. Ik verkies een gehavende Kerk, gekneusd en vuil omdat ze de straat is opgegaan eerder dan een kerk die ziek is omdat ze in zichzelf zit opgesloten, gehecht aan het comfort van haar eigen zekerheden”, schrijft de paus. Op die manier is de parochie geen achterhaalde structuur, afgesneden van de mensen, een clubje uitverkorenen die alleen naar zichzelf kijken. Wellicht ontgoocheld door de realiteit, door de praktijk van de Kerk zelf of door eigen falen worden we constant bekoord om ons te wentelen in een zoete treurnis zonder uitzicht. Paus Franciscus noemt het 'het kostbaarste elixir van de duivel' omdat het ons beneveld met gelatenheid. Hij roept ons op om ons verschillende aspecten van het christelijk geloof niet te laten ontnemen:

de vreugde van ons geloof, de hoop die het biedt, de kracht van vergeving en van de gemeenschap, het ideaal van de broederlijke liefde, het Evangelie zelf. Vanuit z'n doopsel is iedere christen, ongeacht z'n plaats in de Kerk, een missionaris om de liefde die hij zelf ondervindt naar de ander te brengen. Schatten zijn er om gedeeld te worden. Dat gebeurt spontaan, niet luidkeels maar gewoon in ontmoetingen met mensen, thuis en onderweg. Het is zoals in het verkeer. Vaak voelen we ons geremd door 'rood licht'. We voelen o zo weinig animo voor geloofsbeleving bij onze medemensen. Er wordt vaak lacherig over gedaan, we worden erom geplaagd of in de hoek ermee gezet. Dat snoert ons de mond. Maar soms staat het 'licht op groen', brengen de mensen iets aan, hebben ze vragen. We zijn dan vaak zo verbauwereerd dat we dan vergeten 'om gas te geven' en zo'n evidente kans gewoon laten liggen.

Tekeer en inkeer

Wat wij gelovig ervaren of weten kan ook niet los gezien worden van wat wij ermee doen. 'Vorm' en 'inhoud' horen samen, spreken elkaar niet tegen. We zijn zo gewoon de woorden van het Evangelie te horen dat ze niet meer doordringen. “Ah ja, het is weer van dat, we kennen dat al” en we gaan er niet meer serieus op in. Een beetje zoals ouders van vormelingen, die hun kinderen afzetten aan de kerk en ze nadien komen ophalen. Want ... “dat is niets meer voor ons want we zijn vroeger al gevormd” ... we hebben het gehad! We hebben niet door hoe uitdagend het Evangelie voor ons kan zijn. In hoeverre hebben armen nog een bevoorrechte plaats in ons leven? Hoe gaan we om met onze overvloed? Bekommeren wij ons nog om zieke en kwetsbare mensen? Gaan we die uitdagingen nog te lijf, gaan we nog tekeer?

Tenslotte wijst Paus Franciscus er nog op dat “Begeesterende verkondigers van het Evangelie zijn verkondigers die bidden en werken ... Men moet er altijd voor zorgen een innerlijke ruimte te cultiveren die een christelijke betekenis geeft aan het engagement en de activiteit. Zonder langere momenten van aanbidding, van ontmoeting van het Woord in het gebed, van oprechte dialoog met de Heer, verliezen opdrachten, gemakkelijk hun betekenis ... 

Het Evangelie kan niet leven zonder de long van het gebed ...”

Iedereen beschermd tegen armoede?

Welzijnszorg

België is een welvaartsstraat, Brussel is de hoofdstad van Europa en Vlaanderen beschouwt zichzelf als een Europese top-regio. Toch leven meer dan 1,6 miljoen mensen hier in armoede, ongeveer 15% van de bevolking. Sociaal onrecht treft 1 op 7 mensen in ons land. Hoe is dat mogelijk? Zijn we dan niet allemaal beschermd door de paraplu van de sociale zekerheid en andere vormen van sociale bescherming? Blijkbaar niet, het is een scherm vol gaten. Geef sociale uitsluiting geen kans! 

Daarom vragen wij:

- Een inkomen boven de armoedegrens voor iedereen.

- Een automatische toekenning van rechten voor al wie hulp nodig heeft.

- Een kwaliteitsvolle dienstverlening voor al wie steun zoekt.

Met de campagne 'Iedereen beschermd tegen armoede?' wil Welzijnszorg sociaal onrecht voor de zwaksten in onze maatschappij uitsluiten. Beweging.net, CAW, Netwerk tegen Armoede, Samenlevingsopbouw en Welzijnsschakels zetten mee hun schouders onder de campagne en ijveren met ons mee voor een leven zonder armoede, voor iedereen!
Ook jouw warm hart hebben we nodig. Omdat Welzijnsschakel 't Zunnetje staat voor een 'warm hart zonder grenzen' zetten ze op de startavond van Welzijnszorg op donderdag 9 oktober in Vives Kortrijk deze oproep van harte kracht bij door welwillend te poseren voor de nieuwe campagneaffiche. Volgende week leest u hier alles over deze nieuwe welzijnsschakel in Zonnebeke.

The Muffin-Man

Noord-Zuidraad

Steven De Geynst werd veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijk wegens diefstal nadat hij twee zakken met muffins uit de afvalcontainer van een supermarkt in Rupelmonde haalde. Steven ging in beroep en werd vrijgesproken. Sedertdien zet The Muffinman, zoals hij nu vaak genoemd wordt, zijn strijd tegen voedselverspilling verder.

Op woensdag 29 oktober om 19.30 u. is hij te gast in De Letterschuur waar hij ons vertelt over zijn ervaringen en de documentaire 'The Muffinman' toont die over hem gemaakt werd. Die biedt genoeg stof voor een gesprek over hoe we verantwoord kunnen omgaan met voedsel.

Deze avond is gratis

en luidt meteen ook de 11.11.11-campagne in, die dit jaar onder de slogan 'sorry is niet genoeg' de strijd aanbindt tegen voedselverspilling. Waar 1 mens op 8 op deze wereld honger lijdt, wordt maar liefst een derde van alle voedsel verspild. Omdat 'sorry' zeggen niet genoeg is, spoort 11.11.11 onze beleidsmakers aan om werk te maken van een goed beleid tegen voedselverspilling. Je leest er meer over op http://www.nietgenoeg.be

Missiezondag

'Geloven in Myanmar' begint hier

De nieuwe oktobercampagne van Missio doet niet gewoon maar Myanmar (Birma) aan. Om eens te gaan zien hoe ze het daar stellen en wat we voor hen kunnen doen. Ze wil parallel ook nadenken rond het engagement dat 'ons' geloof 'hier-en-nu' meebrengt, want 'geloven in Myanmar' begint hier ...

En die wellicht confronterende vraag is voor elk van ons meer dan ooit aan de orde. Het geloof moet immers wortel schieten in het leven van alledag, in een wereld waar amper nog ruimte is voor geloof en diepere levensvragen. Wie Missio steunt, kan dit enkel maar doen vanuit zijn geloof in de hoop dat ook anderen in de wereld dit ook kunnen beleven. En hier wringt het schoentje. Ons geloof en gebed zijn zwak geworden. De meeste mensen zijn wel nog op één of andere wijze gelovig, maar kunnen dit nog moeilijk onder woorden brengen of in gemeenschap concreet gestalte geven. Er leeft wel nog een soort van moreel bewustzijn van wat mag of niet hoort, maar de band met Christus en de Vader is zeer broos geworden. Alle aandacht gaat naar zelfontplooiing, vaak ten koste van het gemeenschappelijke of met alles wat ons overstijgt. Ons jachtig bestaan zorgt ervoor dat we nog nauwelijks stilstaan bij de zin van ons eigen leven. We surfen als het ware van de ene hype naar de andere. Er is geen tijd meer voor doordachte keuzes. We kunnen geloof en leven niet meer rijmen. We zijn het noorden kwijt. Hoe vinden we de weg terug?

Monseigneur John Hsane Hgyi (rechts op foto 1), bisschop van Pathein in het zuidwesten van Myanmar, te gast op de Missio-startdag van donderdag 2 oktober in Centrum Groenhove, maant ons aan: “Wees je bewust van alles waarmee jullie gezegend zijn. Jullie hebben vrede, gelijkwaardigheid en vrijheid. Voor ons zijn dit allemaal nog geen verworvenheden. Beschouw niet alles als vanzelfsprekend, want dan zal je de waarde ervan pas beseffen als je het kwijt bent.”

Eerst en vooral zullen we die 'zegeningen' als 'geschenken' van Gods liefde in ons hart moeten leren aanvaarden. Want hiermee staat of valt alles. “Pas als we ons hiervan bewust zijn, kunnen we ons echt ten volle gaan ontplooien”, stelt Michel Coppin (foto 2), Salvatoriaan en directeur van Missio-België, dan weer. Juist die liefde behoedt ons ervoor dat we zelfrealisatie niet gaan zien als de ontplooiing van onze eigen persoon alleen. Zelfontplooiing voltrekt zich binnen een gemeenschap met de opdracht ook de ontwikkeling van anderen dichtbij en veraf ter harte te nemen.

De laatste decennia hebben we het hier heel moeilijk mee. De moderne cultuur dwingt ons steeds weer naar ons eigen 'ikje' te staren. Alles wat dit in de weg staat, wordt als hinderlijk ervaren. Instanties die de verwezenlijking van onze eigen verlangens in de weg staan, beschouwen we als verknechtend en wijzen we af. In deze context hebben heel wat mensen ook een te autoritaire en hiërarchische kerk uit hun leefwereld verbannen. Heel dikwijls werd hierbij het kind met het badwater weggegooid. Bepaalde mensen van het beleid hadden weinig voeling met de basis of waren eerder stuntelig in het overbrengen van waardevolle ideeën. In plaats van naar elkaar te luisteren is men in de kerk van mekaar vervreemd geraakt. En dit met de gekende gevolgen van dien.

Maar zolang gelovige blijvers de kerk enkel willen zien als een groepje van beleidsdragers die het kerkgebeuren volledig naar hun hand kunnen zetten, geraken we ook niet verder. Beleidsdragers en mensen aan de basis horen samen op zoek, op weg te gaan, gezamenlijk te pelgrimeren om de heilsboodschap van de Vader in deze wereld zichtbaar en ervaarbaar te maken. De boodschap van het evangelie, het bevrijdende woord en het handelen van Christus is voor ons de basis en de maatstaf basis van alles. De huidige gezagsdragers binnen de kerk met Paus Franciscus op kop, ontdekken stilaan deze heilvolle weg. Ze luisteren meer dan ooit naar de basis. Die basis moet nu ook opnieuw ontdekken dat ook 'zij' kerk-zijn. Dan kan er nieuw leven ontstaan, voor onszelf maar ook voor degene die Gods liefde in hun leven nog niet mochten ontdekken. Dit is de uitdaging waar christenen nu voor staan.

VALKUILEN

In ons samen zoeken bestaat echter de kans dat we in één of meerdere valkuilen trappen. Werken aan gemeenschapsopbouw is niet gemakkelijk. Iedereen heeft zijn verlangens en wensen in een eigen context. De koppen bij elkaar steken en werken aan een gezamenlijk project vraagt heel wat geduld, inlevingsvermogen en tijd. Ik som er enkele op, maar er zijn er wellicht nog meer.

Het eerste gevaar is dat we ons op onszelf terugplooien en de gemeenschap verlaten. Ten tweede kunnen we zodanig verzinken in de veelheid van culturen en groepen met een eigenheid dat we het gevoel hebben dat deze veelheid ons verstikt. Het gevaar bestaat er dan in dat we op onze eigen groep of cultuur terugvallen en ons afsluiten voor andere gemeenschappen. Een derde valkuil is dat we zo opgeslorpt worden door de vele taken van het dagelijkse leven dat we geen tijd en energie meer vinden voor het transcendente, voor God. Dan verliezen we elke zin voor het belangeloze. Door een eenzijdige aandacht voor het praktische, efficiënte en materiële is nauwelijks plaats om een band met de Vader levendig te houden. Ook bestaat er een gevaar dat we ons leven loskoppelen van gebed, liturgie en sacramenten. Het omgekeerde is evenzeer waar. Gebed, liturgie en sacramenten hebben wezenlijk met ons leven als individu en als gemeenschap te maken. Een ander gevaar bestaat erin dat we sacramenten en liturgie gaan consumeren zoals we zoveel zaken consumeren, dat onze geloofsbeleving een levenloos gebeuren wordt waar geen plaats meer is voor dienstbaarheid.

KERKOPBOUW BLIJVEN STEUNEN

Naar het voorbeeld van Christus ziet de kerk het als haar doel om de armen op te vangen, richt ze zich tot allen die nood lijden. In die vieringen danken we de Heer voor zijn Geest die ons licht en kracht schenkt om ons te vormen en om ons in te zetten. We doen dit samen in gemeenschap. Het gebeurt steeds samen en in overleg met andere mensen. Jezus had een gemeenschap rond Hem en de apostelen hielden zich bezig met het oprichten van nieuwe gemeenschappen. Het is dan ook de taak van Missio om middelen te verzamelen die de opbouw van de minderbedeelde christelijke gemeenschappen moet garanderen. Door het wegvallen van veel missionarissen dreigen we onze interesse voor de kerk in andere continenten kwijt te raken. Dat is doodjammer want juist deze arme maar vitale gemeenschappen kunnen onze amechtige en zieltogende parochies in vele opzichten van de nodige zuurstof voorzien.

Home@Christmas

1914 - Leontien is een jong meisje dat in Geluveld woont. In de Westhoek wordt een conflict uitgevochten dat elke verbeelding tart. Dit betekent niet alleen het einde van de oude wereld, maar het verandert ook voorgoed de levens van wie de oorlog overleeft. Leontien ziet haar dorp in enkele maanden veranderen in een slagveld. In de laatste dagen van oktober 1914 wordt het dorp volledig verwoest. Home@Xmas vertelt het verhaal vanuit het standpunt van verschillende personages. Ook voor de tegenstander is de oorlog een even grote verschrikking. In die donkere maanden blijft Kerstmis voor iedereen een droom en het symbool van het verlangen om thuis te komen. Iedereen hoopt terug te kunnen leven in een wereld waar vrede heerst.

Om dit verhaal te vertellen, werd een volledig nieuwe muzikale creatie gecomponeerd door componist en regisseur Michael Vancraeynest. De tekst is van Dirk Ooms. Verteller is Greet Samyn. Muzikale uitvoerders zijn de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia, Passendale, de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia Zonnebeke, de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Beselare, RBLS Passchendaele 1917 Pipes & Drums, en een nieuw samengesteld professioneel ensemble en koor.

De première gaat door op zaterdag 25 oktober om 17.00 u., gevolgd door een tweede voorstelling om 20.00 u. in de kerk van Zandvoorde.

Op zondag 26 oktober zijn er voorstellingen om 17.00 en om 20.00 u. in de kerk van Geluveld.

Kaarten 5 euro enkel in voorverkoop via de dienst voor toerisme

Berten Pilstraat 5A – 8980 Zonnebeke

balie@zonnebeke.be

051 77 04 41

In Paradisum

Gebedsdienst in kathedraal Ieper

Dit jaar herdenken we een conflict dat 100 jaar geleden begon. 1914-2014 beheerst het dagelijks leven in de Westhoek en in het hele land. Herdenkingsplechtigheden alom. De media confronteren ons met de gruwel van de slagvelden, de propaganda, de onmenselijkheid en het wegzinken in de diepste ellende. Het totale onvermogen om tot een duurzame vrede te komen en het bewust demoniseren van de anderen laten het conflict vier jaar lang aanslepen. Te lang. Aan helden uit die tijd wordt militair en burgerlijk eer gebracht in deze tijden. Aan erkenning geen gebrek. Hoewel … welke plaats krijgt de gewone man in dit hele gebeuren? De simpele soldaat, het gezin op de vlucht, de kinderen van hun ouders gescheiden, de opa’s en oma’s die uit hun vertrouwde omgeving weggerukt werden en die onverwacht het leven verloren? Denken we wel eens aan hen?

Als christen is het één van je plichten om een overledene een eervolle begrafenis te bezorgen. Heel veel mensen hebben dat eenvoudige, menselijke respect niet gekregen, door de specifieke oorlogsomstandigheden.

De oecumenische werkgroep van Ieper wil al deze mensen herdenken, wat hun persoonlijke overtuiging ook mag geweest zijn. Dit doen we tijdens een speciale gebedsdienst die doorgaat op 19 oktober om 15.00 u.

De katholieke, protestantse, anglicaanse en orthodoxe gemeenschappen brengen samen hulde aan zij die het leven verloren in oorlogsomstandigheden, niet alleen gedurende 1914-18, maar in elk conflict sinds die tijd, tot op de dag vandaag. In gebed en gezang herdenken we samen al deze mensen.

De dienst is internationaal gekleurd door de aanwezigheid van het koor Saint-Nicolas uit het Franse Wasquehal, het koor van Kantorei Siegen uit Duitsland, het Dartford Choir uit Groot-Brittannië, het Protestantse Koor uit Jemappes en het Ieperse Koninklijk Sint-Niklaasmannnenkoor, die de dienst opluisteren met gregoriaanse gezangen, Engelse psalmen, Duitse koralen en Franse kerkmuziek.

Iedereen is van harte welkom.

De toegang is gratis,

maar een vrijwillige bijdrage na de dienst wordt ten zeerste gewaardeerd.

De oecumenische viering voor vrede en herdenking wordt gevolgd om 17.00 u. door de finissage en afsluit van de dubbeltentoonstelling Tempus Horribilis, die historisch en artistiek reflecteert over dezelfde thematiek.

Welzijnsschakel

't Zunnetje kiemt

Een Welzijnsschakel is één van de meer dan 130 groepen vrijwilligers in Vlaanderen die vanuit de visie van Welzijnszorg in hun eigen buurt de strijd aangaan tegen armoede en uitsluiting. Mensen in armoede en niet-armen werken samen in een bont bondgenootschap. Hun inzet vormt een belangrijke aanvulling op de professionele hulpverlening. En het werkt!!

Sommige Welzijnsschakels leggen de nadruk op ontmoeting. Ze brengen de mensen samen en halen hen zo uit hun isolement. Andere zoeken naar vormen van ondersteuning via bezoeken bij de gezinnen of opvang en begeleiding van de kinderen. Soms wordt de hulp heel concreet als er vervoersproblemen zijn of een tekort aan kleding. Maar het kan ook door de armoede op structureel vlak aan te pakken door participatie aan het gemeentelijk armoede- en welzijnsbeleid of door stappen te zetten naar basisscholen en hulpverleners allerhande.

Ook in Zonnebeke slaan de parochies en de gemeente de handen in elkaar om zich gezamelijk te engageren in zo'n Welzijnsschakel. 't Zunnetje is de naam. De vrijwilligers zijn al volop aan het proefdraaien. Zo was er een proefvoorstelling op donderdag 3 juli op de 'Bubbels en Babbels' van het 'Dorpsrestaurant Zoë' in Geluveld (zie K&L 32 van 6 augustus). Er wordt regelmatig vergaderd en overlegd, contacten gelegd, een kennismakingsfolder opgemaakt, bedeeld, een logo ontworpen, een begin gemaakt van een kledingdepot, nagedacht over acties en activiteiten om dat te financieren, ... alles in voorbereiding van de officiële voorstelling op maandag 20 oktober om 19.30 u. in de zaal Werner Lagae van 't Zonnerad in Zonnebeke. 

CONTACTAVOND

Intussen kan het geen kwaad eens over het muurtje te gluren en te zien hoe andere Welzijnsschakels dat doen in de regio. Zo was er op donderdag 25 september een contactavond voor de Westvlaamse Welzijnsschakels in Roeselare. We trokken er gezamelijk met de werkgroep naar toe. Het eerste wat opvalt in de ontmoeting is de hartelijkheid, de bemoediging en de positieve ingesteldheid. Je voelt er zich meteen thuis. Dat is ook de grote troef van Welzijnsschakels. Iedereen wordt er beluisterd en au sérieux genomen en dat doet mensen groeien. Dat komt helemaal tot uiting in de vernieuwde missietekst en het zijn méér dan zomaar woorden in de wind:

- Elk persoon verdient respect en heeft basisrechten. Welzijnsschakels roept mensen op om zich op vrijwillige basis in te zetten voor meer gelijke kansen en tegen uitsluiting door armoede of afkomst. Ieders bijdrage daarin waarderen we.

- Bij Welzijnsschakels geloven we dat gelijke kansen beginnen met elkaar ontmoeten. We vertrekken vanuit solidariteit en openheid voor ieders sociale, culturele of levensbeschouwelijke achtergrond. Daardoor kunnen we onszelf zijn in persoonlijke contacten, gespreksgroepen, bij ontspannende of leerrijke activiteiten of wanneer we elkaar steunen. We waarderen daarbij de krachten, talenten en vaardigheden van iedereen. We groeien samen, zo staan we sterker in het leven.

- We zetten onze ervaring en kennis in om onze omgeving bewust te maken van het onrecht van uitsluiting door armoede of afkomst. Samen met anderen laten we onze stem horen vanuit wat ons bekommert. We werken mee aan een rechtvaardige en duurzame samenleving en aan een beleid waarin iedereen meetelt.

Aan de hand van beeldcollage mochten we samen nadenken welke waarden dat spontaan in de groep opriep, m.a.w. met welke mentaliteit we dit vrijwilligerswerk willen aanpakken. Vijf woorden lichtten meteen op: een luisterend oor, aanvaarding, verdraagzaam, zorgeloos door samenhorigheid.

De folder van Welzijnsschakel 't Zunnetje wordt wordt bedeeld tussen 13 en 19 oktober en dat is een hele klus. Wie zich aangesproken voelt om te helpen – en dat is nodig – kan contact opnemen met Marie-Jeanne Ameele (057 46 76 18 of 0473 18 66 98). Zij zet je op de goede weg. Dankjewel!