Thierry Bizot

De onbekende gelovige 

November leent zich er toe om net als de natuur wat stil te vallen, te gedenken en te herdenken. Het is ook traditioneel boekenbeursmaand. Een ideale periode om een voorraad boeken in te slaan voor een lange winter. Een tijd om wat te lezen en te mijmeren. Waarom niet over het bestaan zelf. Een religieus boek kan daarbij een gids zijn. Alleen is dat niet zo evident. Een thriller op vakantie, kan er nog mee door. Waar kom je nu mee af? Ja, je hebt wel het parochieblad vast. Dan kan je zo'n suggestie wel verwachten. Een heel boek lezen is voor sommigen al een hele klus. Geloven is ook niet vanzelfsprekend. Laat staan er een boek over te lezen! En toch. Wie al eens voorbij de lokale bladzijden verder durft te lezen, is al eens op z'n naam gestoten: Thierry Bizot. Veertien dagen geleden – editie 42 van 16 oktober – kon je er op bladzijde 15 niet naast kijken. In de editie 26 van 26 juli kon je onder de rubriek 'spiritualiteit' een interview met hem lezen. 

Naar aanleiding van de Nederlandse vertaling van z'n boek 'Catholique anonyme', uitgegeven bij Halewijn, de uitgever van Kerk&leven, was de auteur op 16 oktober te gast in de Oude Abdij van Drongen. Z'n boek leest als een trein, ontroert, is boven alles zeer herkenbaar en vaak grappig. Niet bepaald kenmerken die je associeert met een religieus boek.

De Franse televisieproducent Thierry Bizot, gehuwd en vader van drie kinderen, herontdekte als veertiger, een paar jaar geleden het christelijk geloof. In zijn boek 'De onbekende gelovige' getuigt hij over de vreugde van die ontdekking. Dat verhaal maakte hem in Frankrijk tot een fenomeen. Alledaags is het niet. Een publieke figuur met een geslaagd professioneel en persoonlijk leven die beweert dat zijn leven helemaal anders – vrijer en vreugdevoller – is sinds hij Jezus leerde kennen. Intussen heeft deze welbespraakte en minzame Fransman met zijn getuigenis ook bij ons de harten van velen geraakt. Ondertussen heeft hij al een nieuw boek geschreven 'Sauf miracle, bien sûr'. Net als 'De onbekende gelovige' verhaalt het Bizots leven en is het een veelgelaagde roman die laat zien dat christen zijn een roeping is die je hele leven wel op zijn kop zet maar toch ook niet onderuit haalt.
Thierry Bizot schreef zijn bekeringsverhaal in 2008 en zijn geesteskind werd genomineerd voor de prestigieuze 'Prix Renaudot', een van de belangrijkste literaire onderscheidingen voor de Franstalige literatuur. Sedert hij het relaas van zijn ontmoeting met Jezus voor het eerst neerschreef, is Bizot een veelgevraagd spreker en graag geziene gast in talkshows, hoewel hij er zich naar eigen zeggen voor hoedt om te pas en te onpas de 'catho de service' te spelen.
Intussen verfilmde Bizots echtgenote, de regisseuse Anne Giafferi, 'Catholique anonyme' tot 'Qui a envie d'être aimé'. In 2011 liep de film in de zalen. Bizot zelf begon op verzoek van de website www.croire.com een blog. Een bundeling van die overpeinzingen werd trouwens eerder dit jaar uitgegeven: 'Premiers Pas d'un apprenti chrétien' bij Bayard.

Interview (ondertiteld)

Buitenechtelijke relatie
De spitse en snedige humor vanSauf miracle, bien sûrmaken het geheel alweer goed verteerbaar. Tegelijk vertelt Bizot een verhaal dat wellicht herkenbaar is voor elke hedendaagse westerse christen, gelardeerd met tal van 'petites histoires'. Daarbij maakt hij meermaals gebruik van hedendaagse beelden om zijn geloof te belichten. Zo noemt hij zijn relatie met Jezus 'een buitenechtelijke relatie', maar dan een relatie waar ook zijn echtgenote en kinderen beter van worden. Hij heeft het gevoel dat hij oprechter en dieper van hen kan en mag houden. In een van zijn talrijke voordrachten definieert Bizot geloven als 'verliefd worden'. Wanneer je verliefd wordt, wordt je leven spannend. En dat verandert alles.

Bidden

Ook in 'Sauf miracle, bien sûr' gaat Bizot geen enkel 'spiritueel' hangijzer uit de weg. Hoewel hij naar aanleiding van zijn eerdere roman tijdens lezingen wordt gevraagd een gebed voor te bidden, stelt hij vast dat het met zijn gebedsleven pover gesteld is. Ook hier speelt de herkenbaarheid bij vele eigentijdse christenen. Hoe kunnen we het gebed beter integreren in ons vaak drukke bestaan? Uiteindelijk vindt hij pas diepgang bij het bidden van de rozenkrans. Net zoals het in 'Catholique anonyme' is het een bekende zin uit de liturgie – '… spreek slecht één woord en ik zal gezond worden – is die hem uiteindelijk over de streep trekt, is het hier het 'gewone' volkse gebed dat hem de wereld van het gebed binnenleidt.

Diaconie
Het is trouwens omdat hij voor anderen een Weesgegroet of Onzevader bidt, dat zijn gebed de diepgang krijgt die hij mag ervaren. Die blik op de ander zet hem er ook toe aan zich te engageren voor daklozen. Samen met een wat oudere, maar zeer energieke dame zet hij een stageproject op poten om een groepje daklozen gedurende een beperkte tijd te begeleiden. Tijdens die 'stagemaanden' worden de daklozen aangespoord en begeleid om een job te vinden. Pas dan kunnen ze op zoek gaan naar een betaalbare woning. Bizot en zijn compagnon koppelen daar een peterschap aan vast. Hij contacteert vrienden en vraagt of ze peter willen worden voor telkens één van de daklozen. Hoewel hij aanvankelijk zelf geen peterschap wil opnemen, wordt hij toch gevraagd dat te doen. Wanneer hij zijn nieuwbakken 'petekind', een Afrikaanse man met een bewogen levensgeschiedenis, uitnodigt samen iets te eten, ontspint zich een gesprek over geloof en leven. Bizot beseft dat het peterschap ook hem verandert. Op die manier krijgt Bizots geloof, naast de verkondiging en liturgie, handen en voeten in een diaconaal project. De meters en peters moet niet meer of minder doen dan de Godsnaam in de praktijk brengen: ze proberen er te zijn voor de anderen.

Roeping
Beide boeken laten zien dat christen zijn een roeping is, die je hele leven op zijn kop zet, zoals dat wel vaker gaat met iemand die de liefde vindt. Christen ben je niet alleen in de binnenkamer van je hart of binnen de muren van het kerkgebouw, gedurende dat ene uurtje op zondag. Je wordt geroepen om daarbuiten ook je verantwoordelijkheid te nemen, binnen de grenzen van je mogelijkheden. Zelfs in een doordeweekse omgeving kan daarvoor ruimte zijn. 

Thierry Bizot, 'De onbekende gelovige', Uitgeverij Halewijn, Antwerpen, 224 blz., 17,95 euro

Thierry Bizot, 'Sauf miracle, bien sûr. Après Catholique anonyme, Editions du Seuil, Parijs, 440 blz., 19,50 euro