Een bewogen jaar

 … niet alleen voor een beweging als KWB-Geluveld maar bij uitbreiding voor de ganse planeet. Op zondag 3 januari stroomde het volk tussen de nadars en via de achterdeur OC 't Gelevelt binnen voor de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie. Daar werden ze hartelijk begroet aan een 'pop-upcafé' met een 'glaasje weet-ik-veel', door 'idem-dito 'pop-upbarmeiden'. Niemand gefouilleerd, iedereen welkom dus, zo hebben we het begrepen! Na veel heen-en-weer-bijgepraat, schraapte de voorzitter de keel voor z'n toespraak tot alle aanwezige gestelde en ongestelde lichamen. Geen verplicht nummertje, want Danny Baert horen spreken is een belevenis. Opnieuw bleek, dat KWB-Geluveld méér is dan een ongeregelde verzameling mannen in een permanente midlife-crisis, die zich nog eens willen bewijzen. Integendeel, het is een groep maatschappij-betrokken mannen, wereldburgers, die waar nodig met een kwinkslag en veel gezond verstand de actualiteit in rechte banen sturen. Een exponent daarvan is de voorzitter, die als klap op de vuurpijl, zijn eigen ontslag aankondigde. Dat mag verbazen in een tijd waar grote leiders als Poetin, Erdogan, Assad, Kagami, Kabila en consoorten hemel en aarde bewegen om via gewiekste grondwetsherzieningen, desnoods burgeroorlogen of grensconflicten toch maar aan de macht te blijven. Danny Baert niet dus, want veel meer dan in 'de verandering' schuilt voor hem de kracht in 'de vernieuwing'. Geen onverhoopt, ouderwets robbertje vechten meer zoals weleer in de gemeentepolitiek van voor de fusies. Danny Baert zal de geschiedenis ingaan als de grote pacificator van Geluveld. Toch voelen we ons verweesd, nu al een tijdje zonder bisschop en straks ook zonder voorzitter. En wie spreekt er dan volgend jaar de leden toe? Of wordt die taak voorbehouden aan de ere-voorzitter? Sancto subito! Hier volgt dan de integrale nieuwjaarsspeech:

Beste KWB-sympathisanten, beste KWB-echtgenotes, beste KWB’ers,

Welkom in KWBevergem, de hoofdstad van een fictief land. Het voelde misschien wat raar om tussen die dranghekkens te moeten binnenkomen. In eerste instantie waren ze bedoeld als veiligheid voor onze kinderen, maar aan de andere kant wilde ik jullie wel eens het gevoel geven wat het moet zijn om in een vluchtelingenkamp opgesloten te zitten. Beeld je eens in dat je duizenden kilometers hebt overbrugd om hier vandaag toe te komen, in een land dat je enkel kent van het internet en waar ze naast 3 officiële landstalen, nog een veelvoud aan dialecten spreken die je niet begrijpt, laat staan dat er iemand weet wat 'nurfen' betekent.

Samen op de vlucht

Dit was in 2015 het lot van meer dan 1 miljoen inwoners uit oorlogsgebied die Europa binnenkwamen en zo’n 48.000 streken er neer in België. Het was dan ook een hele opgave voor de overheid om iedereen een eigen stek te geven, maar ze zijn er grotendeels in geslaagd. Het feit dat we tot nu toe een zachte winter kenden, zal ook wel zijn rol gespeeld hebben.

Ik geef toe dat we ons allemaal wel vragen stellen bij deze massale vluchtelingenstroom, maar we mogen absoluut niet vergeten dat 100 jaar geleden onze grootouders al in hetzelfde schuitje zaten. Mijn grootvader vocht tijdens de eerste wereldoorlog aan de IJzer, terwijl zijn familie op de vlucht was. En mijn eigen vader moest als tiener tijdens de tweede wereldoorlog ook noodgedwongen het warme ouderlijke nest verlaten op zoek naar veiliger oorden. Ook zij waren blij dat ze werden opgevangen, ware het dan wel meestal bij familie, vrienden of in speciaal ingerichte kolonies.

En daar is de kaakslag

In de aanpak van de vluchtelingenstroom is een Europese visie vereist, maar voor de tijdelijke opvang moeten wij als lokale overheid onze verantwoordelijkheid durven nemen. Het zou een kaakslag zijn voor de vele vrijwilligers die zich hiervoor nu reeds inzetten, mocht dit niet ondersteund worden. De federale overheid doet haar duit in het zakje, voor de praktische organisatie van de opvang moeten wij kunnen instaan. In Zonnebeke zijn we fier op ons prachtig oorlogsmuseum, laten we dan ook ons hart zien en tonen dat we lessen getrokken hebben uit het verleden. Met een beetje creativiteit, veel goede wil en een fractie van het budget dat besteed wordt aan de herdenking van de Eerste Wereldoorlog en de eraan verbonden recepties en etentjes, kunnen we al een heel eind ver geraken zonder ook de steungerechtigden onder onze eigen bevolking pijn te doen. En ja, er zullen wel wat 'profiteurs' onder deze mensenmassa zitten, maar dit is in onze sociale zekerheid vermoedelijk niet anders.

Heel de bataclan van 2015

In 2015 kenden we niet alleen de vluchtelingencrisis, het jaar begon zowaar met een aanslag op de persvrijheid: de slachtpartij op de redactie van Charlie Hebdo in Parijs. De verontwaardiging ebde echter vlug weg, want de eurocrisis kwam op de proppen. Er was maandenlang sprake van een Grexit en in ieder journaal kwam wel iemand uitleggen welke financieel nadelige gevolgen dit voor ons zou hebben. Tussendoor kwamen er harde beelden van onthoofdingen en folterpraktijken door IS en kwam de vluchtelingenstroom op gang. En dan, op vrijdag 13 november, sloeg het noodlot in Parijs andermaal toe. Tot op dat ogenblik dacht ik steeds dat 'bataclan' een West-Vlaams woordje was, ik weet nu wel beter. Extreem godsdienstfanatisme leidde tot de meest bloedige aanslagen in het westen sedert 11 september 2001. Het woordje oorlog viel nog dezelfde avond.

Couckenbak

2015 was voor mij moeilijk samen te vatten, want een diversiteit aan gebeurtenissen deed me telkens opnieuw herbeginnen. Zo ook vorige week zaterdag, toen bleek dat het Couckenbak was tussen de partners van Inspraak en de samenwerking scheuren vertoonde. Een kruik gaat zolang te water tot ze barst, zegt een oud Vlaams spreekwoord. Als voorzitter van KWB is het niet aan mij om hier politieke uitspraken over te doen, bij ons is alvast iedereen van het mannelijk geslacht welkom! De mix aan politieke overtuigingen binnen ons ledenbestand is hier het mooiste bewijs van.

Radicalisering

Hoewel ik in een vertrouwelijk rapport las dat er ook een vorm van radicalisering de kop opsteekt in onze kleine gemeente. Een grote groep mannen zou maandelijks samenkomen en fanatiekelingen zouden de Duvel van Moortgat aanbidden. Via mond aan mond reclame komt die groep jaar na jaar groter en groter, zelfs meer dan een verdubbeling op 10 jaar tijd. Heden ten dage tellen we 85 leden, dat is meer dan 10% van de stemgerechtigde mannen in Zandvoorde en Geluveld samen. Dit zijn trouwens zéér betrouwbare cijfers, aangezien we binnen KWB niet over sjoemelsoftware beschikken.

In 2015 hadden we weer diverse topactiviteiten, denken we maar aan de boltra, de dropping, het karabijn- en airsoftschieten met Kalasjnikovs, hoewel dit laatste na 13 november toch wel een wat wrange nasmaak heeft. Ook de jongste leden werden verwend en getrakteerd op een avondje Minecraft, de ouderen nadien met een meer dan geslaagde gin-tonic degustatie.

GSM-inzamelactie

Voor 2016 staan nog de gezinswinterwandeling gepland en in het kader van een nieuw spreidingsplan voor insecten, zullen we in februari insectenhotels bouwen. Verder staat nog een bedrijfsbezoek bij Antony gepland, ons koude-schotel-weekend, een bosspel, deelname aan de 12 uren van Geluveld en Café Parlé. Maar de eerste actie die we lanceren is de GSM-inzamelactie de laatste 2 weken van januari. Iedereen heeft thuis wel wat afgedankte GSM’s en opladers liggen en het is belangrijk de bruikbare grondstoffen te recycleren. Onze inzamelboxen komen bij apotheek Hans, Omnishop Bossaert – beter gekend als de stock - en de bibliotheek in Zonnebeke.

België boven

2016 belooft op sportief vlak weer spannend te worden: de Rode Duivels, nummer 1 van de wereld en getraind door de beste coach ter wereld, hebben een uitdaging om 'u' tegen te zeggen. En ook onze Belgische atleten mogen van zich laten horen op de Olympische Spelen in Rio. En misschien speelt Blue Star Geluveld nog wel eens kampioen, ze zijn alvast goed bezig!

Tot volgend jaar

We staan hier met zijn allen voor de tiende keer op de eerste zondag na nieuwjaar. Zoiets mag je toch al een traditie gaan noemen en als lichtend voorbeeld neemt de gemeente dit van ons over. Volgende week wordt gestart in Zandvoorde, volgend jaar is Geluveld aan de beurt en zo volgen ook nog de 3 andere deelgemeenten. Je mag alvast zondag 8 januari 2017 in jullie agenda noteren, dan is er receptie voor alle inwoners hier in Geluveld. Als KWB hebben we na moeizaam onderhandelen afstand gedaan van onze vaste datum, op voorwaarde dat de factuur naar de Langemarkstraat 8 mag gestuurd worden.

Afscheid nemen bestaat niet

Iemand die er vorig jaar nog bij was als bestuurslid, is Christ. Traditioneel zwaaien we onze oud-bestuursleden uit op onze nieuwjaarsreceptie en dit is dit jaar niet anders. Christ, vandaar dat we dan ook dit presentje meehebben als bedanking voor jouw jaren van inzet als minutieuze penningmeester.

Voor 2016 hebben al heel wat bekende namen hun afscheid aangekondigd. Nicole en Hugo verlaten het toneel, Sven Nys, Björn Leukemans en Fabian Cancellara hangen hun fiets aan de haak, de oude K3 wordt vervangen door een jongere versie en president Barack Obama zal na de verkiezingen van 8 november zijn sleutels van het Witte Huis moeten afgeven.

Maar ook dichter bij huis wordt afscheid genomen. Na een dikke 20 jaar als bestuurslid, waarvan 11 jaar als voorzitter, zal ik na dit werkjaar mijn officiële functies binnen KWB neerleggen. Ik weet dat dit na al die jaren ook voor mij niet makkelijk zal zijn, maar de sterkte van een vereniging zit hem nu eenmaal in de kracht van vernieuwing (ik had bijna 'de kracht van verandering' gezegd, maar daar heeft iemand anders een patent op). Nieuwe bestuurskrachten zijn dus nog steeds van harte welkom !

Mag ik jullie nog een goede gezondheid toewensen, evenals een schitterend 2016 !

Danny Baert,

Geluveld, 3 januari 2016.

Lezing uit het boek Daniël

Op zondagmiddag 4 januari stroomde OC 't Gelevelt nog meer dan anders goed vol voor de nieuwjaarsreceptie van KWB. Een society-gebeuren waarbij het nieuwjaarsconcert in Wenen stilaan verbleekt. Bovendien is de toegang nog gratis. Aperitieven zolang de voorraad strekt. Merkwaardig is toch dat deze K-beweging mensen van alle politieke kleuren en gezindten broederlijk verenigt. Dat is dan wel op eigen risico want K-verantwoordelijke Danny Baert heeft al z'n kinderen lief en spaart spreekwoordelijk de roede niet in z'n jaarlijks sermoen. Misschien is dat wel het geheim van deze opgeschoten messias. Hij preekt slechts één keer per jaar, maar het is dan wel eentje die blijft hangen. Dit jaar putte hij inspiratie uit het kerstverhaal en houdt hij z'n believers een spiegel voor. Tot daar deze inleiding, vanaf hier het betoog.

Beste KWB-sympathisanten, beste KWB-echtgenotes, beste KWB’ers,

ik had deze laatste categorie, de KWB’ers dus, bijna apostelen genoemd, want jullie zijn toch zo verdomd goed in het uitdragen van onze blijde KWB-boodschap. Vorig jaar mochten we een tiental nieuwe leden verwelkomen en dit allemaal door de mond-aan-mond reclame van deze dynamische ledenploeg, die intussen is aangegroeid tot 80. De link naar de apostelen was vlug gelegd en vandaar dat het dan ook in mij opkwam om vandaag een hedendaagse versie van het kerstverhaal te brengen, met af en toe een knipoog naar het heden.

In die tijd kondigde keizer Augustus een decreet af dat alle inwoners van het Rijk zich moesten laten inschrijven in de plaats waar hij vandaan kwam. Dit is heden ten dage goed vergelijkbaar met verkiezingen, waarbij je ook in je eigen gemeente moet gaan stemmen. Vorig jaar kenden we de 'moeder der verkiezingen', met stembrieven voor zowel het Vlaams Parlement, de Federale Kamer en het Europees Parlement. De uitslag ligt bij iedereen nog vers in het geheugen. Veel vroeger dan verwacht, kwamen er diverse regeringen uit de bus. In Vlaanderen sleurde de geel-zwarte lawine de rode rakkers van het toneel. In deze economisch slechte tijden staan heel wat besparingen gepland, wat meteen diverse stakingen en betogingen deed ontstaan. Lang geleden dat we nog zoveel sociale onrust kenden, maar velen hadden er op zondag 25 mei 2014 zelf voor gekozen, maar waren – surfend op de golven van de kracht van de verandering – er zich waarschijnlijk niet helemaal van bewust.

Maar nu terug naar Jozef en Maria, die nog steeds op weg waren naar Betlehem en dit langs donkere wegen. Sterk vergelijkbaar met de plattelandswegen in Zonnebeke. Vanaf 23.00 u. is het er pikkedonker. Het enige verschil met vroeger is dat er toen geen klachten waren van postbodes. Het ging zelfs zo ver, dat de provincie oordeelde dat er iets moest aan gedaan worden. Op 17 oktober passeerde het lint van het lichtfront daarom ook opzettelijk door Passendale, Zonnebeke, Beselare en Geluveld. Enkel Zandvoorde bleef in het donker zitten. Een schitterend initiatief trouwens waar we met een ganse KWB-delegatie aan hebben deelgenomen. Voor mij persoonlijk één van de meest beklijvende avonden van 2014.

Jozef en Maria, die hoogzwanger was, waren niet gehuwd en eigenlijk was Jozef de stiefvader van haar ongeboren kind. Dat komt ook wel vaker voor en is er in die 2000 jaar dus echt nog niet zoveel veranderd. Toen ze een herberg binnen stapten, op zoek naar overnachting, werden ze vriendelijk de deur gewezen. Volzet heet dat dan of misschien gewoon niet welkom, want zij waren eigenlijk vreemden in die streek. Dit fenomeen herhaalt zich nog dagelijks, maar weet dat er voor acceptatie ook een zekere bereidheid tot inburgering moet zijn. Eén iemand die we dit zeker niet kunnen verwijten is onze nieuwe burgemeester. Oorspronkelijk afkomstig uit een andere gemeente, wist hij zich als geen ander te integreren. De zin voor inburgering in zijn gemeente is zo groot, dat hij zich zelfs in iedere deelgemeente aan het inburgeren is, zij het dan voornamelijk in onroerend goed. Maar, het moet me ook van het hart, dat we zijn blij zijn dat we in de dorpskern van Geluveld weer een dorpswinkeltje hebben.

De geboorte van Jezus vond dus plaats in een stal, tussen de ossen en de ezels. Een vergelijking met vandaag zal ik hier niet maken, gezien de kans bestaat dat zich teveel personen aangesproken zouden voelen. En zoals het vandaag ook wel gaat, kwam er kraambezoek over de vloer. Eerst kwam het gewone volk, namelijk de herders, maar nadien kwam het chique volk de stal binnen. De 3 wijzen, ze kwamen uit het Oosten en hadden geschenken mee. Als we de kaart van Vlaanderen eens goed bekijken, dan kan het niet anders of ze met het Oosten Vlaams Brabant en ook wel Midden Brabant (ook nog wel Antwerpen genaamd) bedoelen. Want ook nu nog komen onze regeringsleiders vaak uit ons Oosten. Als eerste wijze hebben we dan Theo Francken, die zich zijn eerste dag in het parlement als staatssecretaris al uitvoering mocht excuseren, nadat hij half allochtoon Vlaanderen geschoffeerd had met zijn uitspraken. Vanweg zijn sterk rechtste sympathie, gaan we hem vandaag dan ook de rol van zwarte-driekoning’, Kaspar genaamd, voorbehouden. Een tweede wijze is de rechterhand van profeet Bart, namelijk Liesbeth Ho-ho-homans, die tot op heden mooi binnen de lijntjes kleurt, maar haar naam klonk hier zo goed, dat ze ook mocht figureren in dit kerstverhaal. De kers op de taart en derde wijze is echter onze Ben Weyts, Vlaams minister van jawel, dierenwelzijn. Terwijl het land financieel voor grote uitdagingen staat, slaan zijn voorstellen werkelijk alles, van verplichte kinderspeelhoekjes in sterrenrestaurants, diervriendelijke foie gras, het steriliseren van katten tot het installeren van lederen zetels in de bussen van de lijn. Deze laatste maatregel zou het aantal reizigers doen toenemen, want mensen zitten nu eenmaal niet graag op stoffen zetels. Wel Ben, dan ben je nog niet naar de kerk geweest. Het staat er vol met stoelen met simili-lederen zitting en toch neemt het aantal kerkgangers niet toe. Het gaat hem niet om de verpakking, wel om de inhoud. Trouwens, de wijzen komen helemaal niet uit het Oosten, met ons KWB-ploegje wonnen we niet voor niets de grote Regenboogkwis.

En zo kunnen we over het ganse levensverhaal van Jezus nog wel meer gelijkenissen trekken met het heden. Afhankelijk van de interpretatie is er op heden fundamenteel maar weinig gewijzigd ten opzichte van 2000 jaar geleden. De omstandigheden zijn anders geworden, maar wat we tot op heden nog niet hebben kunnen veranderen – en gelukkig maar – is het karakter van de mens en zijn omgang met anderen. Er mogen nog zoveel smartphones, facebooks en i-pads komen, mensen zullen steeds op zoek gaan naar echte, warme contacten, dit is nu eenmaal onze natuur. Woorden van Danny ...

2013 ... een heel bijzonder jaar

Op zondagmiddag 5 januari stroomde OC 't Gelevelt goed vol met al wat daar-en-ver-daarbuiten naam en faam heeft om zich te verdringen voor het society-gebeuren van het jaar: de nieuwjaarsreceptie van KWB. Kers op de taart is telkens de toespraak van voorzitter Danny Baert. Zijn kijk op het voorbije jaar brengt iedereen, die het voorbije jaar op een andere planeet vertoefde, snel weer bij de tijd. Ook de lokale politici hebben dat al door – ze kunnen niet altijd overal zijn – en waren dan ook in grote getale aanwezig. Danny verstaat de kunst aan politiek te doen zonder erover te spreken. Het kan ook omgekeerd zijn. Danny spreekt over politiek zonder aan politiek te doen. Ik denk dat hij het allemaal kan. Ook al brengt hij het gegeven woord met de nodige luim, de boodschap blijft overeind en is nooit mis te verstaan. Enfin, een beetje zoals onze onnavolgbare prins Filip tot zijn vader Albert cryptisch placht te zeggen bij diens troonsafstand: “Papa, de kers op de taart is een frivole framboos!” Tot daar deze inleiding, vanaf hier het betoog.

2013 WAS VOOR BELGIË 
EEN BIJZONDER JAAR

Als enige land ter wereld hebben we sedert 21 juli de beschikking over 3 koninginnen. Slim gezien van het koningshuis, want als de N-VA na de verkiezingen van 25 mei haar zin krijgt, dan breekt ons landje in 3 stukken en kunnen we de koninginnen makkelijker gaan verdelen.

2013 WAS VOOR VLAANDEREN EEN BIJZONDER JAAR

Na de uitvoering van de zesde staatshervorming is Vlaanderen bevoegd voor zijn inwoners van hun geboorte tot hun overlijden. Geboortepremie, kinderbijslag, werk, fiscale woningaftrek, gezondheidszorg, financiering van ziekenhuizen en woonzorgcentra vallen nu onder Vlaamse bevoegdheid. Er nu nog verstandig mee omgaan zal de volgende uitdaging worden, maar ook hier zal 25 mei een belangrijke rol spelen.


2013 WAS VOOR DE WESTHOEK EEN BIJZONDER JAAR

Enkel en alleen de woorden ‘Eigen kweek’ en ‘Wietschate’ brengen bij velen een lach op het gezicht. Een West-Vlaamse serie, niet ondertiteld, op Eén en dan nog uit eigen streek met herkenbare figuren, schitterend gewoon, want wie kent er nu geen Frank of Steventje of Julieta in zijn eigen omgeving? Ik heb trouwens het gerucht opgevangen dat de gemeente van plan is om de naam van de Kranenburgstraat in Zandvoorde te veranderen in de 'Eigen kweek straat', enkel nog alle bewoners overtuigen.



2013 WAS VOOR ZONNEBEKE EEN BIJZONDER JAAR

Op 1 januari ging de nieuwe politieke coalitie van start, maar aangezien we in KWB niet officieel aan politiek doen, zal ik daar niets meer over zeggen. Wat voor de inwoners (zonder het te zeggen) vooral belangrijk was, was de oplevering van de dorpskernhernieuwing in Beselare en Geluveld, het einde van twee jaar miserie voor velen onder ons. Of wat we toch dachten dat het einde was. Tot enkele weken geleden er een grote envelop in de bus viel met de aankondiging dat we nog mochten zorgen voor een keuring van onze afwateringsinstallatie. In de voorbije twee jaar werd daar met geen woord over gerept en voor de praktische informatie werd verwezen naar een of ander www-adres. Niet te verwonderen dat de oudjes uit de straat zich wel wat in de steek gelaten voelen. De gemeente kon hier haar rol als dienstverlener waarschijnlijk wel beter gespeeld hebben, maar aangezien we hier niet officieel aan politiek doen, zal ik daar niets meer over zeggen. Maar niet getreurd, we gaan zelf wel een mini-samenaankoop organiseren. Geïnteresseerden mogen vandaag aan mij of aan Wim van ’t Gat hun naam doorgeven. Hopelijk doet echter niet iedereen op hetzelfde moment de verplichte rooktest, één kettingbotsing in de mist vorig jaar is al meer dan genoeg.



2013 WAS VOORAL VOOR KWB GELUVELD EEN BIJZONDER JAAR

Wat aan een gemoedelijk tempo op gang kwam, eindigde in sneltreinvaart. Traditioneel werd gestart met de nieuwjaarsreceptie zoals we ze vandaag voor de achtste keer kennen, gevolgd door een bezoek aan het Jukebox-museum in Menen. De legendarische whiskyavond met gastoptreden van Freddy Devadder en de wandeling rond de abdij van West-Vleteren met gastoptreden van Wim Vermandere brachten ons alcoholpeil weer op niveau. Na de koude schotels, de BBQ-les met Christian en Café parlé werd het groot verlof ingezet, althans voor de leden. De voorbereidingen voor 25 jaar KWB waren intussen al goed aan het lopen en de wilde ideeën spatten in het rond. We trapten het nieuwe werkjaar af met onze klassieke startvergadering in september en rooiden voor het eerst de kaap van de 70 leden. En toen kwam 12 oktober. De spanning was de dagen ervoor toch wel wat te snijden en met man en macht werd op vrijdag het OC omgetoverd in een heuse feestzaal. Van ’s ochtends vroeg was iedereen op het appel en het was toch wel bijna middernacht toen de laatste de deur dichttrok en er moest op zaterdag nog zoveel gebeuren. Toen we de maanden voordien met de voorbereiding bezig waren, hadden we telkens het idee dat er niet zoveel werk zou zijn, maar veel niet-veel-werkjes-bij elkaar zijn toch niet te onderschatten, laat dit voor ons alvast een les zijn. En toen kwam de grote dag. 55 van onze leden en hun partner werden één voor één verwelkomd in een heus feestkader. Toen we na 5 uur rookmachine het brandalarm van OC ‘t Gelevelt maar niet aan de praat kregen, beslisten we dan toch maar om bij DJ Wim de stekker uit te trekken. En een paar uur later stonden we weer paraat om samen met de mannen van ’t GAT de zaal op te kuisen, want zij hadden ons dat ook beloofd, in ruil voor het gebruik van ’t OC, een puik staaltje van ‘interverenigingssamenwerking’.

Numerus clausus
Bij onze laatste 2 activiteiten had ik een beetje een dubbel gevoel. Voor één van de eerste keren moesten we werken met een 'numerus clausus'. De eerste 25 inschrijvers konden mee naar het museum in Zonnebeke. Toen we finaal de lat op 30 legden, moesten we toch nog velen ontgoochelen. Maar niet getreurd, voor diegenen die het wensen, richten we graag een tweede gegidste sessie in, maar een tweede ontvangst op het gemeentehuis zal er waarschijnlijk niet inzitten. We sloten 2013 af met een kookles, maar ook hier bleven de inschrijvingen maar binnenstromen. Waar we normaal een 20-tal kokers of veeleer eters hebben, waren het er nu 39. Konden we dit wel aan, was de grote vraag? Al bij al is het zeer goed afgelopen, maar het heeft mij toch tot nadenken gestemd. Een idee was geboren ...




KWB Geluveld 2.0
de opvolger van KWB Geluveld, die na 26 jaar klaar is voor de grote verandering.
De hamvraag was de volgende. Volgens welke criteria zou het mogelijk zijn KWB Geluveld in subafdelingen op te delen, small is namelijk beautiful?

Ik had eerst het idee om KWB op te splitsen in A’s, B’s en C’s, maar daar bleken de wielertoeristen reeds een patent op te hebben. Voordeel van dit systeem is dat de activiteiten gesplitst zijn, maar er finaal toch in hetzelfde café geëindigd wordt.

Zouden we KWB niet kunnen splitsen in arbeiders en bedienden, maar hier heeft het eenheidsstatuut een stokje voor gestoken, want sedert 1 januari is dit onderscheid komen te vervallen.

Kunnen we KWB niet splitsen volgens de BMI van de leden, de verhouding tussen lengte en gewicht. Probleem dat zich hier stelt, is het feit dat bepaalde leden tijdens de activiteiten van BMI-klasse zouden moeten veranderen, waardoor ons probleem zich verlegt.

Misschien kunnen we volgens moedertaal, godsdienstige overtuiging of afkomst gaan verdelen, maar hier blijkt het Vlaams Belang reeds een patent op te hebben.

Of misschien volgens de graad van sympathie van de echtgenotes, maar – ik geef dit ook wel toe – dat is natuurlijk een zeer subjectieve beoordeling en voor manipulatie vatbaar.

We konden ons ook opdelen in leden die kaarten konden bemachtigen voor de toneelvoorstelling van ’t GAT op zaterdag en de leden die geen kaarten konden bemachtigen voor de voorstelling op zaterdag, maar dat zou niet veel verschil gemaakt hebben met onze huidige samenstelling.

Ik had nog heel wat ander criteria : sporters en niet-sporters, rokers en niet-rokers, trouwe en ontrouwe, nieuwe en minder nieuwe mannen, 50-minners en 50-plussers, het lijstje is oneindig.

Het besluit was finaal snel gemaakt.
De verscheidenheid binnen onze leden is iets wat ons typeert en inherent is aan onze beweging. Ja, het is zelfs de sterkte van onze groep. Vandaar dat de conclusie dan ook voor de hand lag. Blijven verder doen zoals we bezig zijn, maar misschien hier en daar ons activiteitenaanbod wat aanpassen naar activiteiten voor grotere groepen. En hier had ik gedacht aan bijvoorbeeld kookdemonstraties i.p.v. kooklessen, maar klaarblijkelijk heeft Femma hier reeds een patent op. We rekenen dan ook wel een beetje op jullie inbreng en steun. Onze 100 jaar bestuurservaring – want aan zoveel jaren tesamen zitten we onderhand wel – zou ik graag wat versterkt zien en het is trouwens gepast om eens stil te staan bij onze jarenlange werking. 

Vandaar dat ik dan ook een vragenlijstje – of misschien noem je het liever een enquête- of een evaluatieformulier - opgemaakt heb en ik zou graag zien dat alle aanwezige leden zich engageren om dit vandaag nog in te vullen, het vraagt amper 1 minuutje van jullie tijd. We hadden de gemeente gevraagd om hier 2 stemhokjes op te slaan, maar wegens praktische overwegingen kon dit niet. Het zou nochtans een goede voorbereiding geweest zijn voor 25 mei. We hebben dan maar het vergaderlokaaltje vooraan ingericht als stemlokaal. Nadat jullie het formulier hebben ingevuld, krijgen jullie een stempel op de hand en pas dan kan je opnieuw een drankje krijgen. Alvast bedankt voor de spontane en bereidwillige medewerking.

2014 wordt voor KWB Geluveld nooit gezien. Finaal nog deze raad: “Don’t drink you vandaag schetecanard, there are still 360 dagen dit jaar!” Nog een gezond en schitterend nieuw jaar voor iedereen! En dat van die stempel is natuurlijk een grapje, maar het had wel gekund.

Gezondheid.

Samen hokken rond een natje en een droogje

Fictie als spiegel

Januarimaand is receptiemaand. Samen hokken rond een natje en een droogje. Even stil vallen en bijpraten en je afvragen wat je nu zo euforisch maakt. Is het het voorbije jaar dat je zonder al te veel kleerscheuren hebt afgerond? Het Ramses-Shaffygevoel van “Ja-we-leven-nog-nee-niet-zeuren!” Of zijn het de hooggestemde verwachtingen voor het nieuwe jaar?

Of is het de drank die langzaam maar zeker naar je hoofd stijgt? Ik denk dat het vooral de mensen zijn die je gegeven zijn en waarmee je – als 't God belieft – nog een jaartje mag voortdoen. Een van de heikele punten op zo'n samenkomst is de obligate speech van de voorzitter, het stamhoofd of het opperhoofd of hoe je zo'n spraakmakend sujet ook noemen mag. Zo'n toespraak vergoelijkt het gebeuren en heeft het een officieel karakter. De spreker van dienst heeft dan de ondankbare taak al die interessante gesprekken die er her en der gevoerd worden in de kiem te smoren en het animo dat meteen onder nul zakt te reanimeren. Hij kan de schade beperken er zich makkelijk van afmaken door het kort te houden en iets te brabbelen als “Aan-allen-die-gekomen-zijn-proficiat-aan-allen-die-niet-gekomen-zijn-ook-proficiat!” Een zeldzame voorzitter slaagt er in zijn betoog tot het hoogtepunt van de bijeenkomst te maken en daar kunnen zelfs een paar honderd klapzoenen niet tegen op. Zo vergaat het telkenjare de 'nieuwjaarstalk' van de Geluveldse KWB-voorzitter Danny Baert. Met z'n jaaroverzicht verstaat hij de kunst droogweg de actualiteit te verbinden met het dorps- bewegingsleven van alledag. Alles – hoe banaal ook – lijkt wonderwel te passen in een allesomvattend geheel. Het broze Geluveld torent er even torenhoog boven uit. Tot daar deze al veel te lange inleiding.

Beste KWB-ers en sympatisanten,

2012 was een goed jaar voor de Vlaamse fictie op TV. Met de komst van de nieuwe zender ‘Vier’ hadden de traditionele omroepen zich gewapend met uitstekende reeksen, denken we maar aan 'Clan', waarbij vier moorddadige zussen hun schoonbroer van het leven willen beroven. Als dat geen reden is om voorlopig enkel mannelijke leden toe te laten tot onze KWB-afdeling. (Opschudding bij de vooral vermeende geschokte vrouwelijke toehoerders ...)

Ook de topreeks ‘Quiz me Quick’ kon velen bekoren en was mijn persoonlijke favoriet. Met KWB hadden we op de plaatselijke schoolkwis ook een gelegenheidskwisploegje afgevaardigd en werden we eerste ploeg van Geluveld en tweede in totaal, na het quizteam met de slimste man van Zonnebeke. De prijs van de avond, 6 flessen Cava, staan nog steeds goed en wel in mijn kelder en zullen bij een gepaste KWB-gelegenheid wel boven water komen. En met dit natte weer van de laatste weken, mag je dit wel letterlijk nemen.

Een andere spannende reeks was 'Deadline 14/10' en alludeerde op de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2012. Voor de eerste keer werden op grote schaal anti-coalities gesmeed, waarbij de echte winnaar van de verkiezingen vaak buiten spel werd gezet, maar dat is nu eenmaal de macht en tevens het perverse van onze democratie. Plots en vooral door de opkomst van de NVA, waren deze lokale verkiezingen overal van nationaal belang. Er werden politieke broedermoorden gepleegd en mandatarissen met lange staat van dienst hadden – mocht je de oude coalitiepartners geloven – de voorbije legislatuur niets goeds gedaan of waren moeilijk in omgang. Fatsoen was soms ver te zoeken.

Maar niet alleen in de nieuwe Vlaamse fictie herkennen we vaak situaties uit onze eigen gemeente, ook vroegere TV-reeksen trokken mijn aandacht. Op zondagochtend veroveren tientallen ‘pedaalridders’ de wegen rond Geluveld en ’s namiddags denk je eerder een opname van ‘FC De Kampioenen’ bij te wonen dan wel een heuse voetbalmatch.

En tot aan het overlijden van Paula kende Geluveld dag na dag heel wat ‘Paradijsvogels’. De werken aan de doortocht in Geluveld hebben ook wel iets van soaps als ‘Familie’ of ‘Thuis’. Als je er een ganse week naar gekeken hebt, heb je op vrijdagavond het gevoel dat er niets gebeurd is. Wel moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat dergelijke ingrijpende straatwerken ook wel één voordeel hebben. Je komt namelijk veel meer in contact met de buren en er wordt weer gebabbeld op straat. Maar dat kan natuurlijk niet de enige goede reden zijn waarom deze werken toch zo lang duren.

Ook had ik in mijn zoektocht naar oude TV-reeksen misschien nog voorbeelden kunnen citeren van ‘boer zoekt vrouw’, ‘exotische liefde’ of ‘van vlees en bloed’, maar het zou niet gepast zijn om op de eerste zondag van het nieuwe jaar hier een Geluveldse bospoeper uit mijn hoed te toveren.

2012 was het jaar van het EK-voetbal, de olympische spelen in Londen, de wederopstanding van de Rode Duivels, de omstreden vrijlating van Michele Martin, de herverkiezing van Barack Obama of de veelbesproken kerstboodschap van onze koning. Maar ook flandrien Tom Boonen, wereldkampioen Philippe Gilbert en tienkamper Hans Van Alphen mogen absoluut niet op mijn lijstje ontbreken. Lance Armstrong haalde ook wel vaak het nieuws en had plots heel wat plaats in zijn kleerkast toen hij al zijn gele truien uit de Ronde van Frankrijk mocht teruggeven.

2012 was ook het jaar waarin wij als KWB Geluveld een sterke groei kenden. De kaap van de 65 leden werd overschreden en we waren bijna verplicht om een numerus clausus in te voeren voor onze koude schotel zondag, maar dit was misschien eerder te wijten aan de hoger dan normale opkomst van politieke families, remember 14 oktober.

Ik heb dit jaar uitzonderlijk lang gewacht om mijn speech op papier te zetten. Dit had alles te maken met het feit dat de Maya’s voorspelden dat de wereld op 21 december zou vergaan. Zaken beloven en nadien niet waarmaken, je zou denken dat het opnieuw over politiek gaat.

Gelukkig hadden we vooraf onze KWB-kas nog niet geplunderd, anders ging dit hier vandaag maar een droge bedoening worden. Maar het leeghalen van onze kas staat echter wel nog voor dit jaar op onze agenda.

Op zaterdagavond 12 oktober – gelieve dit dus al goed te noteren – gaan we met alle leden en partners ons 25 jaar vieren. De formule ligt nog niet vast, maar in de goedgekeurde, doch deficitaire begroting van 2013 staat alvast een ferm bedrag ingeschreven.

25 jaar KWB Geluveld, dat is zo’n 300 activiteiten. Mocht iemand onder ons deze allemaal meegemaakt hebben, dan zou hij ’s avonds pak weg een klein jaar van huis geweest zijn. Of mochten we alle activiteiten aan elkaar plakken, dan ben je wel zo’n 2 maanden zoet, de extra times die enkelen nadien nog speelden niet inbegrepen. 25 jaar KWB Geluveld, dat is ook heel wat vrijwillige handen die telkenmale klaarstonden om maandelijks een activiteit ineen te steken. We bewijzen reeds jaar na jaar dat ‘de kracht van mensen samen’ werkt en laat dit nu juist ook de slogan zijn van Wereldsolidariteit, de NGO waarmee ik namens KWB in 2012 een beklijvende ervaringsreis maakte naar Congo.

Maar we kijken vandaag niet alleen naar het verleden, ook de toekomst lacht ons toe. Op 1 februari zullen we een privé bezoek brengen aan het jukebox-museum in Menen en op 1 maart gaat onze whisky-infoavond door. In april wordt er gewandeld en hebben we traditiegetrouw onze koude schotels. In mei staat nog een late BBQ-kookles geprogrammeerd en sluiten we met onze Mojito-bar opnieuw aan bij het Accordeonfestival. In juni sluiten we traditioneel af met café parlé. En in oktober ligt onze 25 jaar al vast.

2013 wordt dus weer een jaar om niet stil te zitten en hopelijk staat er voor elk wat wils op het programma. Goede, originele of zelfs gewaagde ideeën zijn trouwens steeds van harte welkom en dit moet absoluut niet alleen van de mannen komen. 2013 zal misschien de geschiedenis ingaan als het jaar zonder verkiezingen in België, wat eerder uitzonderlijk is, zonder WK voetbal of zonder Gangnam Style, maar het zal zeker herinnerd worden als het jaar van de viering van 25 jaar KWB Geluveld.

Mag ik jullie dan nog een voorspoedig en gezond 2013 wensen. We hadden een sprankelende receptie beloofd, dus stel ik voor om de glazen nog eens te vullen!