Hoewel
haar feestdag pas op 22
november
valt, vierden de drie Zonnebeekse muziekverenigingen hun
patroonheilige in het weekend van 15
en 16
november,
telkens met het fel gesmaakte opluisteren van de eucharistieviering.
We hebben het over de Koninklijke Harmonie Beselare (dirigent Pieter
Meersseman)
en de al even Koninklijke Fanfares uit Passendale (dirigent
Jelle
Proost)
en Zonnebeke (dirigent Dominique
Dewulf)
telkens met dezelfde naam 'Sint-Cecilia'.
Zij
is een
Romeinse martelares en heilige in de Rooms-katholieke Kerk. Volgens
de legende kwam ze uit een voorname Romeinse familie, gens Caecilia.
Op zeer jonge leeftijd werd ze gedwongen te huwen met iemand uit een
andere Romeinse adellijke familie. Ze vond troost in de muziek en
stierf de marteldood omstreeks 230.
Ze werd patrones van de muziek,
muzikanten, instrumentenmakers en zangers. Dit patronaatschap is
echter gebaseerd op een verkeerde opvatting van de antifoon van de
vespers van haar feestdag, die luidt: “Cantantibus
organis Caecilia virgo in corde suo soli domino decantabat dicens
fiat domine cor meum et corpus meum immaculatum ut non confundar”.
De verwijzing naar het orgel (organis) en de zang (cantantibus)
hebben te maken met het feestgedruis op haar bruiloft. De zin wil
zeggen dat zij zich “te midden van de feestmuziek” in haar hart
enkel richt tot God in de hoop ook in haar bruidsnacht haar
maagdelijkheid (corpus immaculatum) te kunnen bewaren. Dit lukt. Ze
vertelt haar echtgenoot, Valerianus, dat ze een beschermengel heeft.
Valerianus komt tot inzicht en bekering. Beiden sterven vervolgens
als martelaren onder een hernieuwde vlaag van christenvervolging.
Als patrones van muzikanten werden talrijke muziekverenigingen,
koren, fanfares en orkesten naar haar genoemd.
