Moeder
waarom leven wij?
In
1891 schreef paus Leo XIII de encycliek 'Rerum Novarum', wat ‘over
nieuwe dingen’
betekent.
Uitgangspunten van deze pauselijke encycliek waren een rechtvaardig
loon, het recht op eigendom en solidariteit met de zwakkeren. Met 11
partnerorganisaties probeert het ACW – ACV, CM, Familiehulp,
OKRA, Femma, Kwb, KAJ, Pasar, CM Ziekenzorg, IC (Internationaal
comité) en Wereldsolidariteit – daar een hedendaags antwoord
op te geven. Het feest van Rerum Novarum is ook altijd een moment van
diepe dankbaarheid voor de inzet van de vele vrijwilligers. Rerum
Novarum dat telkens samenvalt met het feest van de Hemelvaart van
Jezus, kan je ook niet los denken van zijn lijden en zijn sterven.
Wie niet durft solidair te worden met mensen die onrecht lijden en
arm zijn, zal tevergeefs blijven wachten op de Geest en de kracht van
God. Ook het ACW van Groot-Zonnebeke vierde feest met een heel
verzorgde eucharistieviering en een gezellig samenzijn met spijs,
drank en spel.
“Moeder,
waarom leven wij?”
Deze
eeuwenoude vraag – die in de homilie werd gesteld - heeft te maken
met ons menselijk geluk en welzijn. Wat is de zin en het doel van ons
leven? Wie ben ik? Waarom leven we hier? Wat brengt ons hier op aarde
samen? Wat is de bedoeling dat ik doe met mijn leven?
We
zien heel wat mensen om ons heen die deze zin-vraag verdoven. Ze
verdoven ze door hun geluk en welzijn te zoeken in uiterlijke en
materiële dingen. Ze consumeren en geven graag geld uit aan eten en
kleren, aan looks en lifestyle. In de moeilijke momenten van het
leven grijpen ze naar pillen of zelfs wat botox. Het zijn mensen die
steeds op zoek naar het ultieme 'amazing'- of ‘Hollywood’-gevoel.
Lust
of last?
Het
grote gevaar is hier natuurlijk dat velen die uiterlijke droom niet
bereiken. Of sommigen hebben wel een grote materiële welvaart
opgebouwd maar leven onbevredigd en met een leeg gevoel. Is het
daarom niet dat er zoveel malcontente en zure mensen rondlopen in
onze maatschappij!? Er is zeker niets mis mee om goed zorg te dragen
voor jezelf. Maar wie alleen of vooral zichzelf ziet en zegt:
'Alles gaat goed, ik consumeer en leef”, sluit zichzelf op in
een droomwereld, een illusie. Want ook al zijn er vele goede dingen
in onze moderne wereld, er is ook veel wat niet goed gaat en daar
mogen we niet blind voor zijn. Het is zelfs psychisch gezond om af en
toe 'last te hebben van deze wereld', want het betekent dat je
nog geraakt wordt door wat er rondom jou gebeurt. Wij kunnen en mogen
niet blind zijn voor de gebroken relatie tussen mens en natuur. Als
we bezig blijven zoals nu zal onze overconsumptie uitgroeien tot een
ondenkbaar misbruik van natuurlijke hulpbronnen als hadden we 3
planeten tot onze beschikking. De kloof tussen rijk en arm groeit en
met de financiële crisis is het bewustzijn over de grote
ongelijkheid tussen gemeenschappen over de hele wereld toegenomen. We
kunnen en mogen ook niet blind blijven voor symptomen van geestelijke
ontwrichting
als burn-out, depressie en zelfdoding. Burn-outs en depressies zijn
in de laatste vijftig jaar sterk toegenomen, zelfs in landen waar de
materiële levensstandaard tot grote hoogte gestegen is. Velen vragen
zich af wat de zin is van hun werk en bezig zijn, wat ze eigenlijk
willen doen met hun werk en leven.
Wij
zijn de wereld
Onze
sociale beweging, het ACW - netwerk en zijn elf partners, vertrekt
vanuit de overtuiging dat 'wij de wereld zijn'. Een sociale
beweging beseft dat de zin van de wereld te maken heeft 'met de
ander'. Rerum Novarum vieren is opnieuw duidelijk willen maken, het
voornemen uitspreken en hernieuwen, dat wij mensen met elkaar willen
'verbinden'. Omdat we weten en beseffen dat ieder mens een
fundamentele nood heeft aan een ander. Het is een appél aan
onze
eigen verantwoordelijkheid. Een verantwoordelijkheid die we gelukkig
niet alleen, maar in verbondenheid met duizenden medestanders
opnemen.
Bedankt,
reuze bedankt dus, aan al wie in de voorbije tijden geijverd heeft
met hart en ziel, met veel tijd en energie, met strijd en overleg, om
op weg te gaan naar zo'n een verbonden en solidaire samenleving. Maar
die solidaire samenleving is verre van af en compleet, en ze zal het
ook nooit zijn. Omdat aandacht voor de ander niet vanzelfsprekend is,
omdat naastenliefde en zin voor rechtvaardigheid niet aangeboren
zijn, niet zomaar in mensen tot leven komen.
De
vreugde van de het evangelie
Waar
vinden wij trouwens de energie en de veerkracht om ons blijvend in te
zetten voor
participatie
en solidariteit, voor rechtvaardigheid en alles wat duurzaam is, voor
een kwaliteitsvol leven voor iedereen!?
We
vinden dat onmiskenbaar ook in het spoor van die Man van Nazareth:
Jezus. Want Jezus leert ons – om het met de woorden van onze
vernieuwende paus Franciscus – 'de vreugde van het
evangelie'. Het is inderdaad een vreugde en inspiratiebron om te
mogen geloven dat God van ieder van ons houdt zoals we zijn. Om het
met de woorden van Cardijn te zeggen:
“Voor
God is ieder mens meer waard dan al het goud van de wereld”.
Maar
het evangelie wil niet alleen een 'blijde' boodschap zijn, het
wil tevens 'bevrijdend' werken. Het evangelie roept ieder van
ons op om zich steeds opnieuw te wagen aan het risico van de
ontmoeting en de verbinding met het gelaat van de ander, vooral met
en van diegenen die het moeilijk hebben. Christenen staren op
Hemelvaart niet naar boven, ze richten hun volle aandacht en hun
vermogen van het hart naar 'alle' mensen en naar 'heel'
de mens. Er leeft bij de vrienden en de vriendinnen van Jezus een
diep verlangen om de wereld te veranderen, om deze planeet van
iedereen iets beter achter te laten dan dat we haar gevonden hebben.
Ze willen zorg dragen voor de kwetsbaarheid van mensen en van de
wereld waarin we leven. Dat is ons antwoord op die eeuwenoude vraag:
“Moeder, waarom leven wij?”
Laten
we dat vreugdevolle en bevrijdende parfum van het evangelie met hoop,
vertrouwen en passie aanbieden aan allen die we in onze sociale
beweging ontmoeten. Laat dat vooral onze bijdrage zijn aan het ACW op
nieuwe sporen en wegen!
